Kratko javljanje s radnog godišnjeg odmora

Ugrabih danas nekoliko trenutaka na internetu da provjerim i uradim nekoliko stvari. Prvo, da vidim šta mi je s kolegama APWR-ovcima i šta se događa s onim batinaškim dedlajnom upućenim Geologu Mraku. Drugo, da najsrdačnije pozdravim dva nova srodna bloga, Otpor Stoko i Neregistrirani. Treće, da se zahvalim Irni na odličnom sumiranju najnovije piramidiotske strategije rada. Četvrto, da skrenem pažnju na izvrstan tekst Vuka Bačanovića u najnovijem broju magazina BH Dani, koji ćete naći kod Neregistriranog. I peto, da najavim da sam napokon – nakon godinu dana – došla u posjed dva najvažnija djela o historiji visočke regije: Visoko i okolina kroz historiju 1: prethistorija, antika i srednji vijek autora Pave Anđelića, Ive Bojanovskog, Borivoja Čovića i Brunislava Marijanovića (izdanje Visoko 1984.), te Život i običaji narodni u visočkoj nahiji Milenka S. Filipovića (1948.). Sama činjenica da je tako teško doći do ovih starijih knjiga i stručne literature, dok naši izdavači radije objavljuju knjige jeftinih šarlatana i prodavača New Age magle, govori dovoljno o potpunoj poslijeratnoj intelektualnoj atrofiji iz koje je onda i moguće da se izrodi jedan antiintelektualistički fenomen poput Osmanagićevog piramidiotizma.

Drugim riječima, Osmanagić&Lopovi su se malo prerano uhvatili trijumfalizma nad bosanskom „nejakom naučnom misli“. Čim se vratim s godišnjeg, slijedi tabirenje piramidiotske devastacije arheoloških lokaliteta slovo po slovo. Već prema preliminarnom pregledu gore navedena dva djela, može se zaključiti da je ta banda uništavača bh. kulturnohistorijske baštine s ovom stručnom literaturom itekako upoznata, i da svoje aktivnosti usmjeravaju upravo prema ovim pregledima kulturnohistorijskog sadržaja visočke regije. Znaju oni jako dobro gdje treba kopati i čeprkati da bi se naišlo na „misteriozne megalite“ i ostale „neobjašnjive artefakte“, koje neukom narodu i laicima mogu zatim prodavati kao ostatke neke „drevne civilizacije“ zbog koje „historiju treba pisati ispočetka“.

Primjerice, već na 15. stranici djela Visoko i okolina kroz historiju, čitam sljedeće:

„Na širem prostoru Visokog danas su poznata neolitska naselja na lokalitetima Čifluk, Dvor, Ginje, Zbilje, Radovlja, Arnautovići i Okolište.“

Dvor i Ginje, sjetit će se pažljiviji čitatelji ovog bloga, jesu oni lokaliteti na kojima su odnedavno počeli čeprkati Osmanagićevi arheo-veterinari, a Zbilje je lokalitet prethistorijske gradine u neposrednoj blizini piramidiotskih aktivnosti na brdu Krstac. Prema ovom djelu, na samom Krstacu, gdje izvjesni piramidiotski dimnjačar mašta o otvorima planetarnog klima-uređaja, postojalo je i manje naselje iz rimskog perioda (najvjerojatnije Desitijatsko). No, ne samo to. Dvor i Ginje poznati su i po rimskim nalazima (cesta i naselje veličine cca 100x120 m), te ostacima srednjovjekovnih građevina (crkva) i nekoliko manjih i većih nekropola stećaka, kao i turbetom iz vremena turskog osvajanja Bosne.

Prema knjizi, i u Vratnici je postojalo naselje u rimskom periodu, u neposrednoj blizini dvije značajne ratničke grobnice iz bronzanog i željeznog doba, dok je na samoj Visočici kontinuitet naselja još od prethistorije:

„Lokaliteti sa nazivom grad na visočkom području odnose se na srednjovjekovne gradove; ipak vrijedi zabilježiti da je Visoki prvobitno bio utvrđeno praistorijsko naselje. Njegovu veličinu i izgled nemoguće je rekonstruirati jer je područje praistorijskog naselja bilo izloženo brojnim gradnjama u toku srednjeg vijeka. S obzirom na veliku količinu praistorijske keramike, pa i kućnog lijepa, koji se mogu naći svuda po padinama, izgleda da je u pitanju dosta digotrajno praistorijsko naselje, koje je moglo biti osnovano u bronzano, a trajalo je svakako i u željeznom dobu.“

Ili recimo, iz poglavlja o stećcima visočke regije:

„Grad – Đoko Mazalić je zapisao da je pod starim gradom Visokim, na području današnjeg sela Grad, nedaleko od seoskih kuća, još 1954. godine bilo nekoliko stećaka. Danas ima samo jedan, i to sa udubljenjem u obliku korita.“

Da li vam je ovo korito poznato odnekud? Tj. treba se na ovom mjestu samo prisjetiti svih onih nalaza keramike, kostura, organskog materijala i „otkotrljanih blokova s piramide“ koje su Osmanagić i piramidiotska banda sakrili ili uništili tokom svojih pseudoarheoloških aktivnosti po Visokom. Namjeravam vrlo detaljno iščitati oba navedena djela te ih sravniti s tvrdnjama i dosadašnjim raskopavanjima ovih prevaranata, kao i dijelove ovih djela skenirati i postaviti ovdje na blogu – čim se vratim s ovog radnog godišnjeg odmora. Tek tad će se moći u cijelosti sagledati užasavajuće razmjere štete koju su Muris i Semir Osmanagić nanijeli i/li namjeravaju nanijeti stvarnoj kulturnohistorijskoj baštini Visokog, i to, po svemu sudeći, potpuno svjesno, sistematski i uz blagoslov izvjesne nadležne osobe iz lokalnog Zavičajnog muzeja. Onda ćemo vidjeti i čija nejaka naučna misao crnu vunu prede.